عـشــــــق ، ســـــپيده دم ازدواج است و ازدواج شامــــــگاه عــشــق .

عـشــــــق در لحظه اي پديد می آيد ، دوســــت داشتن در امــتداد زمــان ، اين اســاسی ترين تـــــــفاوت ميان عـشــــــق و دوســتت داشتن است .

عـشــــق هرگز به رنـــگ ترديد در نمي آيد .

اي مرغ سحر عشق ز پروانه بياموز كان سوخته را جان شد و آواز نيامد
اين مدعيان در طلبش بي خــبرانند كان را كه خــبر شد خبري باز نيامد.

*****

کساني که در عشق عاقلند ، بيشتر عاشقند و کمتر حرف ميزنند.

اشـــکال دنيا اين است که جاهـــلان مطمئن هستند وعاقــــــلان مردد.

زندگي دو چهره بيشتر نداره ، يا به بازيت ميگيره ، يا به بازيش ميگيري ، انتخاب با توست .

راحتی و خوشبختی را با هم اشـــتباه نگیریم.

*****

گر روي تو زيبا ست حاجت به بيان نيست كه از روي تو پيدا ست من تشنه ي يك لحظه تماشاي تو هستم افسوس كه يك لحظه تماشاي تو روياست .

گر امشب از فراغ ديدن يار به كنج خانه اي غمگين نشستم بدان اي مه كه مي تابي به يارم كه من با ديدنت سنگين نشستم .

سکوتم را به باران هديه دادم * تمام زندگي را گريه کردم * نبودي* در فراق شانهايت * به هر خاکي رسيدم تکيه کردم .

بگذار بيش از هر صدايي نواي ساز بيايد و فرشته ها زاده شوند هنگامي كه تو مي خواني .

*****

نور دلیل تاریکی بود و سکوت دلیل خلوت. تنها عشق بی دلیل بود که تو دلیل آن شدی.

من همانم که لحظه هایم را به یاد عشقم سپری میکنم ... با یاد او اشک میریزم و در کوچه دلتنگی ها نام مقدس او را فریاد میزنم... فریاد میزنم تا تمام پنجره های خاموش با فریاد من روشن شوند و بگویند این دیوانه کیست؟

عمر خود را در غريبي باختم،در ره عشق كسي دل باختم،هستي ام شد غرق درياي سكوت،باخيالش روزها پرداختم،درفراقش اشك چشم و سوز و آه ،غير ناله نغمه اي ننواختم.

مرا صد بار از خود برانی دوستت دارم به زندان هم کشانی دوستت دارم چه سود از مهر ورزیدن چه حاصل از وفا کردن مرا لایق بدانی یا ندانی دوستت دارم ...

عشق يعني با تو خواندن از جنون ، عشق يعني سوختنها از درون

                                عشق سوختن تا ساختن ، عشق يعني عقل و دين را باختن

عشق يعني دل تراشيدن ز گل ، عشق يعني گم شدن در باغ دل

                                عشق يعني تو ملامت كن مرا ، عشق يعني مي ستايم من ترا

عشق يعني در پي تو در به در ، عشق يعني يك بيابان درد سر

                                عشق يعني با او آغاز سفر ، عشق يعني قلبي آماج خطر

عشق يعني تو بران از خود مرا ، عشق يعني باز مي خوانم ترا

                               عشق يعني بگذري از آبرو ، عشق يعني كلبه هاي آرزو

عشق يعني با تو گشتن هم كلام ، عشق يعني انتظار يك سلام

                               عشق يعني دستهايي رو به دوست ، عشق يعني مرگ در راهت نكوست

عشق يعني شاخه اي گل در سبد ، عشق يعني دل سپردن تا ابد

                               عشق يعني سروهاي بلند ، عشق يعني خارها هم گل كنند

عشق يعني تو بسوزاني مرا ، عشق يعني سايه بانم من ترا

                                عشق يعني بشكني قلب مرا ، عشق يعني مي پرستم من ترا

عشق يعني آن نخستني حرفها ، عشق يعني در ميان برفها

                                 عشق يعني ياد آن روز نخست ، عشق يعني هر چه در آن ياد توست

عشق يعني تك درختي در كوير ، عشق يعني عاشقاني سر به زير

                                عشق يعني بگذري از هفت خان ، عشق يعني آرش و تير و كمان ....

نبود در تار و پودش           ديدی گفت عاشقه عاشق

  نبودش     

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردی نمونده پيشت، ديدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جای كفتر و  گنجشك  كلاغای

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توی دنيای خاموشی  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشی  ،  شده كارش فراموشی  ،  ديگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستی  توی  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم كه تو می دونی،سرخاك

تو می ميرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گيرم

دل از

تو

اشک های عاطفی

راهی می جوید

برای جاری شدن

سیل اشکی که در کویر پلک هایم لانه کرده

دمی فراغ می یابد

برای شکفتن

بغضی که در دل خانه کرده

روزنه ای می پوید

برای روانه شدن

موج عاطفه ای که در برق نگاهم سایه افکنده

اشک های بغض آلوده ام

آیینه احساس من است

مقابل چشمان بی عاطفه ات

اي شب از روياي تو رنگين شده

سينه از عطر تو ام سنگين شده

در اين دنيا من او را مي پرستم

هم او را هم خدا را مي پرستم

تمام مردمان يكتا پرستند

وليكن من دو تا را مي پرستم

اي كه تويي همه كسم

بي تو  مي گيره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

جهان هر كس به وسعت فكر اوست

هر وقت احساس كردي در اوج قدرتي به حباب فكر كن

افتادن در گل ولاي ننگ نيست ننگ ان است كه در گل ولای به ماني